Van de voorzitter….

Na de lockdown in het voorjaar en de versoepelingen in het begin van de zomer leek het erop dat we met zijn allen een normale tennisherfst tegemoet zouden gaan. Helaas niets was minder waar. Wat is normaal? Je merkt dat veranderingen die een tijdje aanblijven al snel weer als normaal worden ervaren. Geen handen meer geven, niet knuffelen. We weten inmiddels al niet meer beter en toch mis ik het wel.

Ik merk dat je contacten met anderen toch anders zijn. Zeker als je diegene nog niet zo goed kent. Immers elkaar ontmoeten en weer afscheid nemen gaat nu soms ietwat hakkelend. Zo zie je maar wat het schudden van een hand eigenlijk betekent. Afgelopen zomer ben ik nog wel op vakantie geweest met toch wel wat twijfels. Je hoorde van mensen dat ze niet gingen of in aangepaste vorm. Wij hebben ons best gedaan om niet teveel mensen te zien, om drukke plekken te mijden. Om vooral de natuur op te zoeken, zodat we genoeg ruimte om ons heen hadden. Dit was toch wel lekker want je merkt dat je er af en toe uit moet. Weg van je normale ritme, je werk kortom even weg van alles. Als je dan weer terug bent zit je zo weer in je oude ritme. Inmiddels weet ik eigenlijk niet meer wat nu mijn echte ritme is. De Corona maatregelen voelen al zozeer als normaal dat thuiswerken, geen handen schudden, elkaar zien via teams voelt als het nieuwe normaal. Ik moet nog het meest wennen aan de regels als ik op de tennisclub ben. Daar waar we eerst helemaal niet mochten spelen, later mochten singelen en weer later mochten dubbelen was die aanpassing nog wel te doen, maar het vooral weer niet in de kantine mogen zitten, ervaar ik als niet prettig. Juist dat geeft mij het sociale contact wat voor mij het even tennissen compleet maakt. Aan de andere kant merk ik wel dat tennis nu een redelijk veilige sport is daar je makkelijk afstand kan houden. Echter, voor mij is tennis meer dan alleen maar slaan tegen die bal. Dat sociale zullen we nu met zijn allen ook moeten opzoeken binnen de huidige regels en hopelijk later dit jaar ook weer binnen de kantine. Ik merk echt dat we die sociale contacten nodig hebben om jezelf meer balans te geven met alles wat we doen. Laten we vooral in contact blijven met elkaar, zodat we dat sociale erin weten te houden en elkaar kunnen helpen daar waar nodig. Tennis verbindt ons en met de onderlinge sociale contacten verbindt het ons nog sterker.

Tot ziens op ons tennispark

 

Nieuws Overzicht